Soms heb je van die momenten dat je bijna door je leesvoer heen bent. En heel soms – als het geluk met ons is – vinden we dan ergens iets oer Hollands. Zo ook tijdens het verblijf in Maputo in Mozambique.
Bij het hostel van onze keuze lopen we naar binnen en terwijl een vriendelijke knul ons mededeelt dat ze de komende vijf dagen vol zitten, valt mijn oog op twee Nederlandse tijdschriften: Linda en Weekend. Tjonge jonge, wat een feest. Gewoon in je eigen taal lezen hoe het er thuis aan toe gaat en wat showbizz Nederland bezighoudt. Helaas niet de tijdschriften die we zelf gekozen zouden hebben als er enige keuze was, maar op zo’n moment ben je blij met alles. Op zoek naar een ander hotel, maar niet zonder de bladen ‘per ongeluk’ in onze tas gestoken te hebben.

’s Avonds gingen we er eens goed voor zitten. Allebei hadden we nog nooit een LINDA gezien, laat staan gelezen. Gelijk viel al op dat LINDA zo dik was, dat het moeilijk was om het blad liggend op bed vast te houden. Niet handig dus en nog slaapverwekkend ook.

Toen ik de eerste pagina van LINDA opensloeg, zag ik reclame. Op de tweede ook en hetzelfde gold voor pagina’s drie tot en met acht. Daarna kwam eindelijk het eerste stukje tekst. Ondanks dat LINDA maar liefst 300 pagina’s telde, was ik er in een klein uurtje doorheen. Wat uren leesplezier op had kunnen leveren, werd teruggedrongen tot minder dan een uur. Toen ik bij de laatste pagina van LINDA belandde, was mijn frustratiegrens bereikt. Wat een waardeloos en niks zeggend tijdschrift!!!

Dan kun je een paar dingen doen. Stel je voor dat je in Maputo bent. Dan kun je de straat opgaan, hoewel dat in het donker zwaar afgeraden wordt. Of je gaat voor de buis liggen. Voor de verandering hadden we nu eens een tv op de kamer, maar verder dan drie Portugese zenders kwam die niet. Ook geen goed plan dus. Stukje lezen dan? Maar waarin? Alle boeken waren uit. Dutje doen? Nee, veel te vroeg nog en dan slaap ik vannacht niet. Al mijn overpeinzingen leidden tot niks, maar nog steeds was ik gefrustreerd. En wat kan je dan beter doen, dan die frustraties van je afschrijven!!!!

Bij deze dus. Een analyse van het blad LINDA. Voordat je het volgende verhaal gaat lezen, wil ik eerst weten of je LINDA kent. Zo ja en vind je het een waardeloos blad, lees dan vooral verder.
Zo ja en vind je het een tof blad, klik dan op ‘einde verhaal’ en ga lekker wat anders doen. Snor bijvoorbeeld een oude LINDA op, neem een wijntje en gun jezelf een avond met je lijfblad.
Is je antwoord ‘nee’, bedenk dan goed dat je na het lezen van dit verhaal waarschijnlijk nooit meer kennis met LINDA zult maken. Een gemiste kans? Ik hou het liever op een portie geluk. Die € 5,25 kan je dan mooi in je portemonnaie houden.

Glossy magazine LINDA, uitgave december 2007
Met de ondertitel: Het vetste nummer ooit, te koop in supermarkt en kiosk voor € 5,25 (of gratis mee te nemen in je hostel)

LINDA bestaat dit keer uit 300 pagina's en omdat de redactie de omslag ook meerekent, doen wij dit ook:

* Van die 300 pagina’s bestaan er 123 uit zuivere reclame
* 29 pagina’s zijn gevuld met 'gesponsorde' reclames
* 7 pagina’s gaan over abonnementen, service en het bijbestellen van oude nummers
* Diverse pagina's met allerlei ‘facts’. Mooi te combineren als kerst- of funfacts
* Diverse pagina's met 'enzo'. Daar kan je helemaal mooie combinaties van maken, cijfers enzo, film enzo, tv enzo, boeken enzo of muziek enzo. Om het nog wat smeuïger te maken, is er ook een rubriek 'vrijen enzo'
* 1 pagina is bedrukt met ingezonden post en perswetenswaardigheden. Daar meldt een lezeres: 'Neem ik een abonnement, valt de eighties-LINDA in mijn bus. Heeft de redactie dan echt geen ideeën meer? Ik heb nu al spijt.' Daar sluiten wij ons na het lezen van de kerst-LINDA graag bij aan.
Maar natuurlijk draait het niet om al deze onbenulligheden. De artikelen, die tellen tenslotte!

Onze ‘babes’ Georgina en Katja krijgen maar liefst 28 pagina’s tot hun beschikking. Of de populariteit van beiden afgemeten kan worden aan het aantal pagina's per babe óf de plaats waar 'hun stukje' staat, is niet duidelijk. Meer dan een stukje is het namelijk niet. Bij Georgina is bijna de helft van de in totaal 15 pagina's gevuld met foto's (en sluikreclame voor kleding). Katja brengt het er nog bedroevender vanaf. Van haar 13 pagina's zijn er 10 volledig bedrukt met foto's. Misschien voor de dames in kwestie niet bedroevend, het is maar hoe je het bekijkt.
Ga je voor een diepzinnig interview of ga je voor glamourfoto's? Is dat laatste het geval, dan heeft Katja de slag gewonnen. Helaas voor Georgina mag zij deze keer Jack Wouterse interviewen en met zijn corpulente lijf doet hij haar glamourfoto's geen eer aan. Georgina heeft wel het geluk dat zij in de inhoudsopgave onder het kopje 'mensen' mag staan, waarschijnlijk omdat zij Jack een soort van interviewt, waarbij we wel erg aan een ‘In-bed-met-Tatum-rip-off’ moeten denken. Nadat we de bijdrage van Georgina een aantal keer doorgebladerd hadden, moesten we tot onze spijt constateren dat er geen enkele diepgang in het interview zat. Georgina: 'Als ik kook voor Jort, dan vind ik het heel erg als hij eerst nog even iets anders doet waardoor de boel afkoelt. Grr. Alsof hij mijn tekening afkeurt of er niet naar wil kijken'.

Katja krijgt een plaatsje onder 'mode' en er wordt maar liefst één hele pagina tekst aan haar besteed. Om de één of ander vage reden laat de keukenbrigade van Hotel de l'Europe zich lenen voor de (mode)fotoreportage. Katja nemen we het gebrek aan enige diepgang niet kwalijk, zij staat tenslotte in een modereportage. Katja wil wel graag haar mening nog even laten horen, vooral over haar nieuwe eigen kledinglijn. Katja:' Met onze nieuwe kledingcollectie bieden we tegenwicht aan de cultus van ondergewicht, uithongeren en het ideaalbeeld uit de modebladen. Je bent al perfect van jezelf, is ons motto'. In hoeverre deze mening van enige betekenis is - als hij uit de mond komt van iemand met haar figuur - valt te betwijfelen. We zijn dan ook erg benieuwd of Katja’s nieuwe kledinglijn in maat 44 en groter te krijgen is.

Op zoek naar de wat serieuzere artikelen stuitten we op:
2 pagina's over echte vriendschap (maar toch niet echt genoeg om voor de begrafenis van je goede vriend over te komen uit de VS)
4 pagina's columns. Deze horen feitelijk niet thuis onder de meer serieuze artikelen, maar anders zou deze bijdrage wel heel mager worden. Saskia van Noort beunt wat bij voor LINDA (ze mag maar liefst twee columns schrijven), Harm Edens geeft een bijdrage en verder doet Sanne Wallis de Vries mee aan een estafette column. Oh ja, en laten we Vigo Waas niet vergeten.
En dan ineens stuitten we op maar liefst 5 hele pagina's tekst. Geen foto's, maar wel echte diepgang. Waar gaat het verhaal over? Nou ja, over kerst.
Een beetje 'emo-gehalte' mag natuurlijk ook niet ontbreken en maar liefst 4 pagina's worden gevuld met een schrijnend verhaal over horror in het verzorgingstehuis.
Vier lezeressen vullen 9 pagina's met hun foto's (en een stukje tekst) over hun gevecht tegen anorexia.
Bekende Nederlandse mannen gaan met hun broer op de foto en doen in het kort verslag van het broederschap. Maar liefst 16 pagina's, waarvan meer dan de helft uit broederlijke foto's bestaat.
'Mens, waar begin je aan?', schreeuwt de paginavullende titel ons toe. In 4 pagina's probeert de redactie je ervan te overtuigen dat het moederschap echt - heel echt - een enorm drama is. Voor het leven gebonden, er is iemand volkomen afhankelijk van je, gedurende achttien jaar wordt je agenda bepaald door je kind, je huis is een slagveld en net na de bevalling wil je man nog seks ook. En als je dan na je verlof weer gaat werken, dat kom je echt in een hel. Uren tevoren opstaan, een kind wat over je kleding spuugt, de zware tocht naar de kinderopvang en 's avonds mag je ook nog eens alle huishoudelijke klusjes doen en je kind verzorgen. Je privacy is weg, je hebt geen tijd om je benen te scheren of naar de kapper te gaan en je man, nou, die snapt er allemaal niks van.
Ons aller Maik de Boer vertelt in 2 pagina's waarom hij zijn design Miele keuken van € 40.000,- vooral níet gebruikt. De magnetron maakt overuren met kant-en-klaar maaltijden, maar gelukkig heeft hij er twee. Voor het geval er iemand komt eten. En zelfs fruit snijden is te veel van het goede voor Maik. Hij koopt liever het voorgesneden fruit van de Albert Heijn, maar dan wel alleen de meloen.
In 6 pagina's komen mensen aan het woord die als slachter werken. Het geheel wordt opgeleukt door ongeveer 3/4 van het totaal te voorzien van bloederige foto's.

Als echt globetrotters waren wij natuurlijk blij verrast met een 13 pagina's tellende fotoreportage over Cuba. De foto's zijn best aardig, maar van de begeleidende tekst waren we niet echt onder de indruk. De vermelde adressen zijn waarschijnlijk bedoeld om je te tippen over plekken waar je zeker naar toe moet. Maar wat we nu moeten met bijvoorbeeld ‘La Cocina de Lilliam: Lilliam kookt heerlijk, je eet in de patio onder de bloemen. Wel reserveren.' Wat voor heerlijks die Lilliam nu kookt wordt niet duidelijk. De opmerking 'wel reserveren' is misschien nog het meest waardevol. Dat betekent in elk geval dat het er druk is en meestal houdt dat in dat het eten van goede kwaliteit is. Maar, wat voor eten serveren ze er nu eigenlijk???

LINDA zou Linda niet zijn als er niet wat beautygeneuzel in staat. Visagist en bekende Nederlander Mari van de Ven vertelt in 3 pagina’s wat hij allemaal belangrijk vindt aan lijf en leden en geeft vervolgens nog tips voor diverse producten. Vrij vertaald: Mari maakt reclame voor Redken, Dior en een paar merken waar wij nog nooit van gehoord hebben.

6 pagina's gaan over desserts. De foto's van René Mesman zijn zeker mooi. Hoe krijg je het klaar om een hele A4 te vullen met één gepocheerde peer met sinaasappel-mokkasaus? Alle vier de desserts kan je zelf maken, de recepten zijn bijgevoegd. Jammer alleen dat je hier als moeder geen tijd voor hebt.

Aangezien dit het kerstnummer van LINDA is, moet er natuurlijk ook wat geschreven worden over de fazant, de eend, het konijn, het hertje, het lam en het varken. Voor op je bord natuurlijk. Met geweldige recepten.
De titel: 'Eet smakelijk, ook namens Bambi en Stampertje' doet ons enigszins twijfelen. Wat staat ons te wachten? Nieuwsgierig slaan we de bladzijde om. Een treurig hangoorkonijn (bijna op ware grootte) kijkt ons aan. Boven hem staan de ingrediënten voor 'Konijn met pruimen in rode wijn' afgedrukt. Onder hem de bereidingswijze. Daar heeft de redactie goed over nagedacht. Mocht al dat dierenleed je nu erg aan het hart gaan, dan kan je de boven- en onderkant eraf scheuren. De foto van het vrolijke konijn knip je uit en hangt je ergens op (niet te dicht bij je aanrecht).

Na al het leed uit 'Mens, waar begin je aan?', komt familieman Erik v.d. Hof aan het woord. Blijkbaar zijn er nog wel mannen die de zorg voor hun gezin met hun partner delen. Erik is een toffe vader. Hij gaat met zijn kinderen naar het voetbalveld, leest ze voor en iedereen mag blijven slapen. Jeetje, je zou bijna jaloers worden op Boris, Sacha of Igor. Erik maakte ooit furore als Roberto Jacketti (I save the day.... I save tomorrow, so I can run away....) en is nu tv presentator. Als schnabbel geeft hij nog wel eens een interview. Voor LINDA bijvoorbeeld.

De eerste glimlach kregen wij pas op ons gezicht toen we de 3 pagina's 'Uitspraken 2007' zagen:
'Privé ben ik eigenlijk meer een wijndrinker. Maar je ziet ons in de feesttenten in de achterhoek toch niet met een dure fles Bordeaux in de hand?' Van wie anders dan Benny Jolink kan deze uitspraak afkomstig zijn.
Ramon Beuk doet ook een duit in het zakje: 'Er zijn dagen dat een vrouw het niet háált bij een krat bier.'
En Rosalie van Breemen wil duidelijk maken dat ze meer is dan alleen mevrouw Alain Delon: 'Ik was al Miss Panorama voordat ik Alain ontmoette. Ik kon heus wel iets.'

Sla je LINDA open, dan moet je je eerst door 9 pagina's reclame doorworstelen, voordat je de eerste tekst tegenkomt. En dan word je getrakteerd op de editorial van Linda zelf.

Alle topmerken en -geurtjes zijn vertegenwoordigd. Het is gewoon leuk om ze hier even op te sommen. Wij kennen ze bijna allemaal (van naam dan), maar probeer er voor de grap maar eens vijftien uit je hoofd op te noemen.
Hou je vast: Chanel, Armani, Cacharel, Guess, Clinique, Dior, Omega, Cartier (hele mooie ring trouwens, helaas alleen in A'dam en Antwerpen verkrijgbaar), Gucci, Givenchy, Baume & Mercier, Lancôme, LG, YSL, B&O, Abel, Estée Lauder, Swarowski, Tag Huer, Prado, Issey Miyake, JVC, Van Gils, Nespresso, AEG, Canon, Nuon, Seiko, Samsung, Lancaster, Van Cleef & Arpels, H&M (jawel, met uitklapbare centerfold én bh's vanaf € 12,90), Auping, Miele, ABN AMRO (op de Classy tour), Hästens, Clarins en Grand Marnier.

Maar wat doen McDonalds (met vers fruit deze keer), Cruesli, Senseo/Philips, Nescafé, Balisto, Koopmans Brood en Maxi Cosi in godsnaam in dit blad? Of Marie Claire, wat toch wat duf en saai afsteekt bij deze glossy LINDA.
Een paar reclames vonden we er echt uitspringen. Wat dacht je van deze van Bru Mineraalwater? 'Bru Mineraalwater laat de meest verfijnde smaken optimaal tot hun recht komen door zijn unieke mineralenbalans. Daarmee is Bru de perfecte begeleider van wijnen en gerechten.' Bru moet dan wel een heel bijzonder watertje zijn.

We hebben alle pagina’s aan een grondige analyse onderworpen en dit levert onze eigen rubriek 'Cijfers enzo' voor het superdikke vette LINDA kerstnummer op:

41% van het blad is zuivere reclame
10% is sluikreclame of wordt als gesponsorde artikelen gezien
10% (foto)portretten van mensen (de broers, de slachters en de anorexia patiënten)
9% vulling door glamourgirls Georgina en Katja (60% foto's en verkapte reclames)
6% artikelen (of in elk geval iets met tekst, zonder reclame en foto's)
5% 'enzo'-dingen
4% columns
4% eten en recepten
3% mannen aan het woord
2% uitspraken en ingezonden stukken
2% van de bladvulling is afkomstig van 'LINDA algemeen' (servicegegevens)

Dit alles opgeteld levert een bedroevende 96% op. De overig 4% zijn lege pagina's (meestal zwart, met een enkel woord erop) en afrondingsverschillen. Misschien dat we ons ook nog wel vergist hebben in het aantal pagina's reclame. Dat zouden er ook zo maar 124 geweest kunnen zijn.

Bij het openslaan van LINDA was ons al niet duidelijk voor wie het blad nu gemaakt wordt. Nadere inspectie van de servicepagina levert nog steeds geen duidelijk doelgroep op. Eén ding moet je de redactie wel nageven. Het is knap dat ze zo veel topmerken overgehaald hebben om te adverteren.
Verder wil LINDA je nog een Tip geven: ‘Of het nu Sinterklaas of kerst is, een abonnement op LINDA is natuurlijk een perfect idee. Vul de kaart uit deze LINDA in en gebruik onderstaande geschenkbon om LINDA symbolisch kado te doen. Is één bon niet voldoende, dan kun je meer vrienden blij maken met een LINDA abonnement door kadokaarten te downloaden vanaf de LINDA site’.
Wij willen je hierbij wijzen op het feit dat vriendschap een kostbaar iets is. Denk dus twee keer goed na voordat je de naam van je beste vriendin op de kaart invult!!!

Wat heeft Linda doen besluiten om een dergelijk blad te gaan maken? Via de De Mol kruiwagens heeft ze toch een mooie tv carrière gemaakt? Eerlijkheid gebied te zeggen dat Linda haar succes daarna zeker op eigen kracht behaald heeft. Wat te denken van Love Letters en vele andere programma’s en shows waarvan wij de namen even vergeten zijn. Verder is ze wereldberoemd geworden in heel Duitsland, is teruggekeerd naar Nederland en heeft een ware comeback gemaakt met haar rol in Gooise Vrouwen.
En toen kwam LINDA. Een lezeres vroeg zich in een ingezonden stukje af of Linda haar blad gebruikte om haar eigen frustraties van zich af te schrijven. Wie weet. In haar relatie is het in elk geval niet allemaal koek en ei. Om de ware status en ontwikkelingen binnen haar huwelijk te weten, zul je waarschijnlijk elke maand een LINDA moeten kopen. Deze keer refereert ze in elk geval aan een ‘croqutte-kerst’, een grapje uit haar kinderjaren toen pa de Mol het over pom de croqutte had. Plat vertaald probeert Linda ons waarschijnlijk duidelijk te maken dat ze een KUT kerst heeft.

En dan missen we nog wat in het blad. LINDA doet duidelijk niet aan sport, reizen, wonen, meubels of gewone kleding en we missen mannen in de redactie. Blote borsten, auto’s, mobiele telefoons en computers zouden zelfs nu een welkome aanvulling en afwisseling zijn op al die reclames en overige onbenullige bladvulling.

Na afsluiting van dit hele relaas zijn we wel wat opgeschoten. Ik ben mijn frustraties kwijt, heb toch weer fijn wat uurtjes weg kunnen typen (bij gebrek aan boeken) en wij kunnen nu een omschrijving van de lezersdoelgroep van LINDA geven.
‘LINDA is bedoeld voor de zelfbewuste vrouw van boven de dertig, die bij voorkeur geen kinderen heeft (en er anders vanaf zal zien als ze het artikel over moederschap gelezen heeft), niet werkt, te lui is om te sporten en die zich graag vergaapt aan alle dure merken en artikelen die ze toch niet kan betalen.’

En toen….

Toen lag er nog een Weekend op ons te wachten, een beduimeld exemplaar van augustus 2007. Eens kijken wat er vorig jaar in de komkommertijd geschreven werd over beroemd Nederland.
Katja zwanger???? Wat een wereldnieuws!! Zelfs bij ons in Mozambique slaat het in als een bom. Maar gelijk weten we ook dat dit niet waar was, als we de foto's in LINDA mogen geloven want nergens was een buikje te zien. De foto's zijn vóór de zwangerschap gemaakt of Weekend heeft maar wat verzonnen om het blad gevuld te krijgen. Katja zou natuurlijk ook een abortus hebben kunnen laten plegen of ze weet zelfs tijdens een zwangerschap slank te blijven. Het mysterie is nog steeds niet ontrafeld aangezien we tijdens onze reis van alle showbizznieuws verstoken blijven.
Verder ziet Angelina Jolie eruit als een wandelend lijk en leidt ze aan een heuse vermageringsziekte. Naar eigen zeggen komt dit alles door de dood van haar moeder. Gelukkig bekommert man Brad Pitt zich om het lot van zijn vriendin en vertroetelt hij haar, waar hij maar kan. En Beatrix laat een hek om Drakensteijn bouwen. Waar is zij bang voor, vraagt Weekend zich af? Voor fotografen van Weekend wellicht?

Tja, uit verveling lees je alles...