Pam over Dees

Met veel plezier schrijven wij trouw onze reisbelevenissen. Maar ook heel plezierig zou het zijn om dit eens even een paar weekjes niet te hoeven doen. Op zondag 21 januari komen Dees en Rob voor drie weken naar Azië. Eerst gaan we een paar daagjes Bangkok 'doen' en daarna met de trein naar Laos. De laptop gaat natuurlijk weer met ons mee en nu leek het ons een heel goed plan om Dees te vragen als 'Freelance-Enkeltje-Bangkok-Reporter'.

Zusje van Pam, zwagerin van Ries, voor intimi ook wel bekend als Sissy, 37 jaar oud, getrouwd met Rob en woonachtig in het pittoreske Warfstermolen. Waaaar???? In Friesland dus, op een kleine tienduizend kilometer afstand van Bangkok. Dees volgt vol enthousiasme al onze belevenissen in tropische oorden en had zich eens bedacht dat het een goed plan zou zijn als zij en Rob ons op zouden komen zoeken. Na wat afwegingen, 'Wordt het China, India of toch Nepal, en wanneer dan?' hakten Dees en Rob de knoop door. 'Het wordt Laos. Gewoon omdat ons dat wel wat lijkt en we maar drie weken hebben'. En niet geheel onbelangrijk, onder het mom 'In China is het toch teringkoud rond januari?' Op dit moment zitten Dees en Rob nog lekker bij hun kacheltje. De spuiten zijn gehaald, de eerste Lariams geslikt en alle inkopen zijn gedaan. Ons boodschappenlijst 'Fijne dingen van thuis die we hier missen...', heeft Dees flink laten shoppen de afgelopen weken. Met de rugzakken en elf kilo aan 'kadoos' voor Enkeltje Bangkok, is het aftellen nu begonnen.

In het dagelijkse leven is Dees verantwoordelijk voor al het personele wel en wee van een afvalverwerkingsbedrijf. En tussen dat wel en wee door hebben Rob en Dees samen een deltavliegschool. Nu werd er in de winter ook vaak gevlogen. Ik begreep al nooit hoe iemand het in z'n hoofd kon halen om bij vorst en sneeuw aan een delta te gaan hangen. Maar dat noemen Rob en Dees 'Passie', wij gewoon afzien. Wij begrijpen dat niet zo goed en proberen nu om het reisvirus op hen over te laten slaan. Samen hebben ze op veel plaatsen in Europa gevlogen en Rob heeft zelfs het Namibische landschap vanaf zijn vleugel kunnen aanschouwen. Maar in Azië zijn ze nog nooit geweest. Om toch al vast een beetje te wennen aan de cultuur van daar, is Dees begonnen met Thais koken en hebben ze een boek over Thailand en Laos aangeschaft.

In Warfstermolen kan het hard waaien en regenen en af en toe komt er dan wat ongedierte in de vorm van spinnetjes en ander kruipsel in het huis van Rob en Dees. Voor een spin, een pissebed of tor draait Dees haar hand dan ook niet om. En Rob vangt gewoon een muis binnen één minuut in de kamer. Dat er hier geen muizen zijn maar ratten en geen pissebedden maar kakkerlakken, weten ze nog niet! Thuis stoken ze de kachel op hout, dus af en toe koukleumen zijn ze ook wel gewend. Tijdens de deltavliegtrips slapen ze in de bus of in een tent, dus vijfsterrenhotels staan niet op hun verlanglijstje. Kortom: Zij zijn het ideale reisgezelschap om backpackend Laos mee te verkennen.

Dees is altijd al schrijflustig geweest. Voor de schoolkrant en het jongerenkrantje schreef ze hele epistels. En ze is het creatieve brein voor kaarten, briefpapier en maakt af en toe een logootje. Vandaar dus ook dat 'Enkeltjebangkok' Dees graag als gastschrijfster uitnodigt!!!

Dees over Rob en Dees

Op mijn werk werd alweer driftig gesproken over goede voornemens. Stoppen met roken, afvallen, meer sporten, gewoon de dingen die ik ook zou moeten doen (behalve afvallen dan). Maar ja, ik ben niet van de goede voornemens. Ik ben meer van het motto 'Het leven is kort, doe het hevig'. Dus doen we vaak intense dingen, dingen die indruk maken op onszelf. Misschien komt daar ook het deltavliegen uit voort en inderdaad on ze passie (en niet afzien Pam!). Mijn heldin-zusje is trouwens een keer naar Frankrijk gereden om in een weekend een duovlucht met Rob te maken. Samen onder een grote blauwe vlieger een klein stukje van het Franse luchtruim bekijken. Al draaiend in thermiek een stukje naar boven - dat doen de vogels ook immers - maar na een tijdje begon de maag zich te laten gelden en wilde Pam eigenlijk toch wel weer naar beneden. Het vliegvirus heeft haar nooit kunnen raken, ook niet toen we in het begin van onze gezinsvliegcarriere - Pam, papa, een oom en ik - elk weekend naar de Eemshaven reden om te gaan leren vliegen.

Maar hoe dan ook: sommige vogels passen niet in een kooitje, Rob en ik dus niet. Maar Pam ook niet met al haar reislust en Ries nu dus ook niet meer. En zij hebben dan niet zoveel, zoniet niks met het vliegen, wij hebben niet als droom om in een rugzak de wereld rond te trekken. Wel gemeenschappelijk is dan toch de drang naar wat 'anders'. Pam had het al jaaaaaren over een wereldreis en ik zei al jaaaaaren "nou, doen dan!". Maar er gebeurde weinig, ja vier weken per jaar naar exotisch of niet exotisch oord, maar ja da's geen wereldreis natuurlijk.
En finally, samen met Ries, werd een datum geprikt en vervolgens de baan opgezegd. Kijk 'Now we're talking!'
Ik moet zeggen dat ik ze wel stoer vind, zo samen op pad met de rugzak. 'Leven met een rugzak', hmmm, titel van een boek? Klinkt ook wel een beetje als een vreemde ziekte 'leven met een rugzak'. Leven uit een rugzak is beter.

Weet je wat ook zo apart is? Dan heb ik het erover met mensen, dat Pam en Ries op reis zijn en over hun site en dan zeggen negen van de tien mensen dat ze dat ook wel zouden wilen. Ik ben de tiende, want dat lijkt mij dan weer niet zo aanlokkelijk, een jaar of langer je spullen in een zeventig liter rugzak bij je hebben en alsmaar zwerven. Maar heel veel mensen doen het niet. En dat is jammer want 'het leven is kort, doe het hevig'. Of wat Pam en Ries zeggen 'droom je leven, leef je dromen'.
Ik volg hun verhalen op de site en dan heb je een heel klein beetje het gevoel dat je ook meereist. Wel vanuit een comfortabele stoel naast een lekker houtkacheltje, met altijd internet en dropjes en kaas en lekker brood en bierworstjes en cup-a-soup en boeken en muziek. Daar bestaat die elf kilo voor Enkeltjebangkok dan ook voornamelijk uit.
Voor mij is een reis naar Azie spannend, het lijkt me geweldig om te doen en zeker met zulke ervaren reizigers. Nu is de kans om met z'n vieren een paar weken op pad te gaan, dus gaan Rob en ik weer nieuwe dingen beleven, die zeker veel indruk zullen maken op ons.
Pam heeft het erover om een boek te schrijven over de reis. Weet je wat ik hoop? Dat de verhalen en foto's op de site of een eventueel boek de mensen die erover denken om op reis te gaan, maar het steeds niet doen om allerlei redenen, inspireren om het toch te gaan doen!

Next report vanuit Bangkok, over twee weken!!!